(Źródło zdjęć: Adobe Express.)
Wilczy Szaniec w Gierłoży to jedno z najbardziej tajemniczych i intrygujących miejsc w północno-wschodniej Polsce. Malowniczo położony pośród mazurskich lasów, skrywa pozostałości starych budynków, dróg i budowli o militarnym charakterze oraz liczne ciekawostki i historie z okresu II wojny światowej. Wizyta w tym miejscu pozwala lepiej zrozumieć realia wojennej historii oraz poznać miejsce, w którym rozegrały się kluczowe dla losów wojny wydarzenia.
Czym jest twierdza Wilczy Szaniec i gdzie się znajduje?
Wilczy Szaniec, po niemiecku nazywany Wolfsschanze, był główną kwaterą Adolfa Hitlera na froncie wschodnim. Kompleks znajduje się w lesie w pobliżu wsi Gierłoż, oddalonej ok. 8 km od Kętrzyna. Otoczenie rozległych lasów i jezior sprzyjało ukryciu obiektu przed wzrokiem osób postronnych, a rozbudowany system zabezpieczeń chronił jego mieszkańców przed atakiem.
Z Iławy do Wilczego Szańca najwygodniej dojechać samochodem. Trasa liczy ok. 110–120 km, w zależności od wybranego wariantu, a sam przejazd trwa ok. 2h. Wycieczkę w tym wyjątkowym pod względem historycznym miejscu warto połączyć z dłuższym pobytem na Mazurach. Turyści, którzy chcą poznawać ten region bez pośpiechu, zakwaterowanie w Kętrzynie, Mrągowie i okolicznych miejscowościach znajdą na stronie www.nocowanie.pl.
Historia Wilczego Szańca i jego znaczenie w czasie II wojny światowej
Budowę Wilczego Szańca rozpoczęto już w roku 1940, kiedy Niemcy przygotowywały się do ataku na Związek Radziecki. Kompleks został oddany do użytkowania rok później i w kolejnych latach stanowił jedno z ważniejszych centrów dowodzenia III Rzeszy. Na kompleks składały się liczne schrony, bunkry, budynki administracyjne, pomieszczenia mieszkalne oraz infrastruktura techniczna. Całość otaczały pola minowe, zasieki oraz posterunki wartownicze.
Adolf Hitler spędził tutaj sporo czasu, podejmując decyzje dotyczące działań militarnych na froncie wschodnim. Jednym z najważniejszych wydarzeń związanych z tym miejscem był nieudany zamach na życie przywódcy III Rzeszy. 20 lipca 1944 r. niemiecki pułkownik Claus von Stauffenberg wniósł do sali obrad bombę ukrytą w teczce. Eksplozja zabiła kilka osób, ale sam Hitler przeżył, co doprowadziło do brutalnych represji wobec organizatorów spisku.
Wbrew pozorom, Wilczy Szaniec nie był wyłącznie kryjówką, lecz rozległym kompleksem z własną, samowystarczalną infrastrukturą. Funkcjonowało tu m. in. zaplecze łączności, pomieszczenia dla personelu oraz obiekty przeznaczone do odpoczynku. Jednym ze znaków rozpoznawczych Wilczego Szańca były masywne betonowe schrony. Niektóre posiadały ściany i stropy o grubości kilku metrów, dlatego nawet eksplozje nie zdołały całkowicie ich zniszczyć. Były bowiem zaprojektowane w taki sposób, aby przetrwać eksplozję jądrową.
W styczniu 1945 r., w odpowiedzi na zbliżanie się Armii Czerwonej, Niemcy rozpoczęli niszczenie kwatery. Ładunki wybuchowe uszkodziły i zburzyły wiele konstrukcji, pozostawiając ruiny, które dziś możemy oglądać.
Zwiedzanie Wilczego Szańca – bilety, czas i praktyczne wskazówki
Zwiedzanie Wilczego Szańca jest możliwe na terenie udostępnionym turystom, wyznaczonymi trasami prowadzącymi pomiędzy ruinami. Obiekt można zarówno poznawać samodzielnie, korzystając z tablic informacyjnych, jak i wybrać oprowadzanie z przewodnikiem z Koła Przewodników Terenowych PTTK w Kętrzynie, który przybliży historię kwatery oraz wydarzenia związane z zamachem z 1944 r. Na wizytę w tym miejscu warto założyć wygodne obuwie oraz ubrać się stosownie do pogody.
Na spokojne przejście najważniejszych części kompleksu należy przeznaczyć ok. 2h. Osoby szczególnie zainteresowane historią mogą tu jednak spędzić więcej czasu. Obiekt jest dostępny do zwiedzania przez cały rok, 7 dni w tygodniu, w tym także w święta. W okresie od 1 października do 28 lutego wstęp jest możliwy w godzinach 08:00 – 16:00. Za wejściówki zapłacimy 25 zł za bilet normalny lub 20 zł za ulgowy. Na miejscu dostępny jest płatny parking.
Po wizycie w Gierłoży można udać się na dalsze odkrywanie Mazur i przy okazji odwiedzić miejscowości Kętrzyn i Reszel, a także spędzić trochę czasu nad jeziorami. Jeśli wycieczka jest zaplanowana na więcej niż jeden dzień, przed wyjazdem warto zarezerwować noclegi za pośrednictwem polskiego portalu turystycznego Nocowanie.pl, który oferuje szeroki wybór zakwaterowania w Polsce i za granicą.
Artykuł partnera.
Źródło zdjęć: Adobe Express.










10Komentarze
Portal infoilawa.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść komentarzy. Wpisy niezwiązane z tematem, wulgarne, obraźliwe lub naruszające prawo będą usuwane. Zapraszamy zainteresowanych do merytorycznej dyskusji na powyższy temat.
Artykuł jest lokowaniem usługi - Nocowanie.pl i tylko tyle. Na Wolfsschanze szkoda czasu, tam nic nie ma ciekawego, lepiej wbijac na Mamerki – największą kwaterę dowództwa wojsk lądowych Wermachtu, gdzie do dzisiaj stoja wszystkie bunkry. A twierdzenie ze Wolfsschanze były projektowany pod wytrzymanie uderzenia jądrowego to.... fanaberia autora. W tamtym czasie gdy budowano te bunkry nie było jeszcze broni jądrowej i nikt nie znał jej siły w realu. Po za tym autor sam sobie przeczy bo skoro wg. jego tezy miały wytrzymać broń jądrowa to jakim cudem rozwaliły je zwykle ładunki wybuchowe :)
Zamachowcy z 1944 r. w Gierłoży, mieli pewne, choć niewielkie, związki z Iławą. Przed wybuchem wojny Graf Claus Philipp Maria Schenk von Stauffenberg (jak widać - dość długo musiał się przedstawiać) krótko służył w jednej z niemieckich jednostek wojskowych w Iławie. Mieszkał w nieistniejącej już kamienicy na rogu dzisiejszych ulic Królowej Jadwigi i Jana Sobieskiego. Ze Stauffenbergiem był z kolei w 1944 r. blisko związany generał major Wehrmachtu Hellmuth Stieff, urodzony w 1901 r. w Iławie. To on zdobył i przechowywał ładunek wybuchowy użyty później podczas nieudanego zamachu na Hitlera. Stieff przyleciał z Berlina 20 lipca 1944 r. razem ze Stauffenbergiem do Kętrzyna. Aresztowany jeszcze tego samego dnia, zginął na szubienicy w berlińskim więzieniu Plȍtzensee 8 sierpnia 1944 r. Niżej jego zdjęcie podczas procesu.
galaretowata amebo ty nawet nie wiesz, w którą stronę płynie Iławka
Poniższy ogłupiały franusiu, o czym ty bezmózga, galeretowata amebo właściwie niżej bełkoczesz? Sugerujesz bęcwale, że autor tutejszych wpisów o Stauffenbergu oraz o bunkrach w Gierłoży sam sobie napisał post pt. "z archiwum X"? Jesteś aż tak głupi? Marne resztki rozumku ci kretynie już odebrało? Idź stąd warujący burku trollowy, na strony dla bezmyślnych durniów podobnych do ciebie. Tutaj poważne osoby dyskutują o poważnych sprawach, a ty się głupi tłuku wtykasz nie wiadomo z czym i po co. Twój liczny, jak zwykle bezmyślny i kretyński bełkot (wygłupiłeś się jak zwykle jakimiś durnymi wytykami "jenzykowymi") z tutejszego forum redakcja wywaliła do śmieci zmieszanych już wczoraj. I znów tutaj się przywlokłeś debilny głupku wiejski ze swoim idiotycznym jazgotem? PS. Przepraszam pozostałych Czytelników za niezbyt "dyplomatyczny" powyższy język, ale do poniższego prymitywa żadne normalne słowa nigdy nie trafiają. To egzemplarz najciemniejszej, aspołecznej patologii...
*****Z kolei w Iławie, na dzisiejszej ul. 1 Maja (obecnie Zakład Karny) znajdował się niemiecki pułk lekkiej artylerii konnej. Więc może właśnie tam przechodził jakiś etap szkolenia, ewentualnie stażu lub brał udział w jakiś manewrach. Będę szukał adresu tych wiadomości. Nie chodziło raczej o Stülpnagela, ponieważ wspomniane opracowanie dotyczyło lat 30. Choć może autorzy po prostu pomylili te dwie postacie...*****
~na rogu~ *****O pobycie Stauffenberga w Iławie czytałem w pewnym internetowym, niemieckim opracowaniu dziejów armii niemieckiej w Prusach Wschodnich przed wybuchem II wojny. Niestety nie zapisałem adresu strony z tymi wiadomościami. Więc głowy za te informacje nie dam. Z tego co pamiętam pobyt Stauffenberga w Iławie miał być dość krótki. Może więc przebywał tutaj na jakimś stażu i zamieszkał we wspomnianej kamienicy. A może był to hotel, o którym wspominali panowie przewodnicy. Pewną wskazówką może być fakt, że w latach 1934-36 Stauffenberg kształcił się w wojskowej akademii kawalerii w Hanowerze.******
Szanowny poniższy Archiwisto, na bajki wygląda wiele rzeczy. Co wcale nie znaczy, że zawsze muszą one być tylko bajkami... Sam przyznajesz, że o pobycie Stauffenberga w Iławie czytałeś w jakimś niemieckim, internetowym opracowaniu. Ale głowy za to nie dasz. Czyli nie dasz za co? Za to, że coś czytałeś, czy za to co wtedy tam wyczytałeś? A skoro Niemcy, mający zapewne o swoim człowieku głębszą wiedzę niż my, o tym właśnie pisali, to skąd u Ciebie tyle wątpliwości? Masz do tego uzasadnione podstawy, oparte na jakichś kokretnych przesłankach? A kwestia długości pobytu (przecież wspomniano wyżej, że był krótki) i miejsca zamieszkania Stauffenberga w Iławie ma kompletnie drugorzędne znaczenie. A niechby sobie mieszkał w kamienicy, czy też w hotelu. Nic znaczącego z tego nie wynika...PS. Przy okazji bardzo dziękuję za kulturalny i merytoryczny głos w dyskusji. Jest to na tutejszych forach niestety bardzo wyjątkowe zjawisko...
~sprawdzam~ A można poznać źródło tej informacji? Nie o zamachu, rzecz jasna, a o służbie w Dt.Eyulau. Wygląda na bajkę, ale...? ~sprawdzam 2~ Bo może zaszło nieporozumienie i chodzi o innego zamachowca? - Carl-Heinrich von Stülpnagela. Ten faktycznie przez kilka lat w latach 20stych dowodził pułkiem piechoty tutaj. przynajmniej tak podaje wikipedia. ~na rogu~ O pobycie Stauffenberga w Iławie czytałem w pewnym internetowym, niemieckim opracowaniu dziejów armii niemieckiej w Prusach Wschodnich przed wybuchem II wojny. Niestety nie zapisałem adresu strony. Więc głowy za te informacje nie dam. (...) Z tego co pamiętam pobyt Stauffenberga w Iławie miał być dość krótki. Może więc przebywał tutaj na jakimś stażu i zamieszkał we wspomnianej kamienicy. A może był to hotel, o którym wspominali panowie przewodnicy (…) może właśnie tam przechodził jakiś etap szkolenia, ewentualnie stażu lub brał udział (....) Będę szukał adresu tych wiadomości....
Tajemniczego autora powyższego materiału trochę fantazja poniosła. W 1940 r., gdy rozpoczynano budowę tych bunkrów, nikt jeszcze nie miał bladego pojęcia o eksplozjach jądrowych, a tym bardziej o ich ewentualnych skutkach. Prace na bombą atomową w ramach projektu Manhattan rrozpoczęto w Los Alamos dopiero w 1942 r. Węc trudno przypuszczać, ze już w fazie projektów w 1940 r. zakładano zabezpieczenie przyszłej kwatery Adolfa przed czymś, o czym zupełnie nic jeszcze nie wiedziano. Z równym powodzeniem można by w 1410 r. na polach grunwaldzkich przed bitwą kopać rowy przeciwczolgowe...Pierwsza, tajna eksplozja jądrowa miała miejsce 16 lipca 1945 r. w amerykańskim stanie Nowy Meksyk. A wtedy już prawie od 6 miesięcy bunkry w lesie koło Gierłoży w większośći leżały w gruzach. Skoro dały sobie z nimi radę konwencjonalne ładunki wybuchowe (co prawda zakładane od środka), to i pobliska eksplozja jądrowa byłaby na nie skuteczna.
~mają niektórzy fantazję.. nie podpowiadaj autorowi artykułu, teraz napisze o grunwldzie i rowach przeciwczołgowych.