Marcin Jasiukowicz, pomysłodawca „Otwartych Pracowni Eksperymentu” i jeszcze innych inicjatyw związanych z technologią i aktywnością społeczną w naszym mieście. (Fot. Info Iława.)
Prowadzi wiele rozmów i często słyszy: obyś nie stracił tego entuzjazmu! Głowę ma pełną pomysłów i konsekwentnie wciela je w życie, bo wierzy, że kultura to cecha ludzi, a nie miejsca. Choć pracuje w Warszawie, w sektorze kosmicznym, do codziennego życia świadomie wybrał swoją rodzinną Iławę. Marcin Jasiukowicz, bo o nim mowa, opowiada nam o jednym ze swoich aktualnych projektów realizowanych nad Jeziorakiem – „Otwartych Pracowniach Eksperymentu”. Tak jak założyciele kultowego Apple'a zaczynali w garażu, tak ta technologiczna inicjatywa ma wystartować w piwnicy zwykłego osiedlowego bloku w rejonie tzw. „małpiego gaju”.
Marta Chwałek, www.infoilawa.pl: „Otwarte Pracownie Eksperymentu”. Po co Iławie takie miejsce?
Marcin Jasiukowicz, pomysłodawca „Otwartych Pracowni Eksperymentu”: Zarysuję może najpierw pewne tło. Pracuję w sektorze kosmicznym, studiowałem w Gdańsku – generalnie uczyłem się i pracuję w dużych miastach. Zawsze miałem mnóstwo pomysłów i szybko zauważyłem, że do ich realizacji potrzebuję konkretnych narzędzi.
Wiedza jest dziś wszechobecna. Mamy ją w telefonie, możemy korzystać ze sztucznej inteligencji. Problem w tym, że w tym telefonie nie ma warsztatu. Na uczelni czy w miejscach pracy zawsze miałem ten komfort, że pod ręką były maszyny, drukarki 3D czy narzędzia do pracy z drewnem. Można było wyjąć pomysł z głowy, przełożyć go na sprzęt i sprawić, żeby zaistniał w rzeczywistości.
W Iławie takiego miejsca po prostu brakuje. Jasne, każdy z nas ma jakieś hobby i realizuje je w domowym zaciszu. My chcemy stworzyć publiczną przestrzeń twórczą, do której ludzie przyjdą ze swoimi pasjami – z jednej strony po to, żeby pokazać swoje twarze i spotkać innych, a z drugiej bardzo pragmatycznie: żeby mieć dostęp do maszyn, urządzeń i wiedzy. Żeby każdy mógł przyjść, coś zbudować, naprawić, zmodyfikować i po prostu zrobić coś własnymi rękoma.
Do kogo ten projekt jest skierowany? Nie obawiasz się, że w Iławie zainteresowanie będzie zbyt małe? Brzmi to dość technicznie – trochę jak propozycja skrojona pod studenta politechniki.
Niewątpliwie od tego się zaczęło, bo sam jako student realizowałem wiele podobnych projektów. Patrzymy na to jednak dwojako. Bardzo zależy mi na tym, żeby było to miejsce dla młodzieży – przestrzeń, w której młodzi wykorzystają swój entuzjazm i nie wykształcą w sobie zniechęcenia pod hasłem „nie da się”. Chcę podtrzymywać ten ogień i pokazywać, że się da, a wręcz trzeba działać.
Drugą grupą są dorośli, którzy już coś tworzą i mają własne pasje. Chcemy dać im impuls, by wyszli z domu, pokazali swoją pracę światu i podzielili się doświadczeniem. Marzy mi się międzypokoleniowa wymiana wiedzy, oddolne pobudzanie kreatywności i inicjatywa społeczna, w której ludzie po prostu wzajemnie się wspierają.
„Wiedza jest dziś wszechobecna. Mamy ją w telefonie, możemy korzystać ze sztucznej inteligencji. Problem w tym, że w tym telefonie nie ma warsztatu.”
„Siłownia dla umysłu” czynna całą dobę
Czyli ma to być przestrzeń nauki i eksperymentów. Czy nad wszystkim będzie czuwał instruktor, czy stawiacie raczej na samodzielną pracę?
Każdy powinien móc korzystać z tego miejsca samodzielnie. Oczywiście chcemy zapraszać mentorów, praktyków i ciekawe osoby, które poprowadzą konkretne zajęcia – na przykład lekcje lutowania, majsterkowania, druku 3D czy programowania. Takie programy mają być jednak uzupełnieniem.
Docelowo chcemy, by pracownia działała wręcz w formule 24/7. Każdy członek dostaje dostęp do klucza i może wpaść o dowolnej porze dnia i nocy, kiedy akurat poczuje przypływ kreatywności – zrobić swoje, a przy okazji spotkać inne osoby, które w tym samym czasie pracują nad własnymi projektami.
Dostęp całodobowy, trochę jak we współczesnych siłowniach.
Dosłownie. Jeśli siłownia jest dziś symbolem dbania o własne ciało, to to miejsce ma być symbolem dbania o własny umysł.
Patrzę na ulotkę Waszej inicjatywy i widzę nazwę Iławski Instytut Idei. Czy to już formalna organizacja pozarządowa, czy na razie grupa nieformalna?
Na ten moment Iławski Instytut Idei jest stowarzyszeniem zarejestrowanym w rejestrze starosty – jeszcze nie figurujemy w KRS-ie. Dlatego zachęcamy osoby zainteresowane współtworzeniem tej społeczności, by formalnie się z nami zrzeszyły. Chcemy stać się stowarzyszeniem rejestrowym, co pozwoli nam w przyszłości aplikować o granty i sprawi, że projekt zacznie się spinać finansowo.
Czyli pracownia politechniczna to Twój autorski pomysł, realizowany pod szyldem Iławskiego Instytutu Idei i ze wsparciem tamtejszego zespołu?
Oczywiście. Ideowo funkcjonujemy tak samo – łączy nas praca nad kreatywnością i tworzenie przestrzeni dla ludzi ciekawych świata. Do tej pory Iławski Instytut Idei kojarzył się głównie z biologią, biotechnologią i przyrodą. Ja po prostu rozszerzam ten obszar, wprowadzając do niego wątek technologiczny.
Na start planujemy uruchomić sześć pracowni. Pierwsza to warsztat i modelarnia do obróbki drewna i metalu, a druga – elektronika i naprawy, obejmujące lutowanie, pomiary oraz serwis. Szykujemy również pracownię radia i łączności, poświęconą krótkofalarstwu oraz z modelami zdalnie sterowanymi, a także druk 3D i prototypy, gdzie znajdą się drukarki 3D, ploter, laser i stanowisko CAD. Kolejny obszar to komputery, dane i AI – czyli serwer, programowanie oraz lokalne AI, bez "chmury". Całość domyka pracownia przyrody i kosmosu, w której skupimy się na badaniach przyrody, człowieka czy balonach stratosferycznych, pokazując, jak można sięgnąć nieba. Najważniejsze jest to, co przyniosą ze sobą ludzie, więc zapraszamy z każdą pasją, nawet jeśli nie mieści się w żadnej z tych szufladek.
„Jeśli siłownia jest dziś symbolem dbania o własne ciało, to to miejsce ma być symbolem dbania o własny umysł.”
Z piwnicy przy „małpim gaju” w stronę centrum
W najbliższą środę organizujecie spotkanie dla wszystkich zainteresowanych, a później planujecie widywać się regularnie w każdą środę o 18:00. Ciekawy jest sam adres – Wasz lokal przy ulicy Królowej Jadwigi 18B to po prostu piwnica bloku mieszkalnego. Od razu przychodzą na myśl garażowe i piwniczne początki największych marek technologicznych.
Dokładnie tak – zaczynamy od garażu, od piwnicy. To miejsce znajduje się tuż przy tzw. „małpim gaju”, obok dawnego Domu Weterana – mamy nadzieję, że w przyszłości powstanie tam mediateka, co świetnie współgra z naszymi wartościami.
Startujemy w małej skali, bo pracownia politechniczna w piwnicy to dopiero początek. Liczymy, że z czasem „Otwarte Pracownie Eksperymentu” rozwiną się w coś większego, bardziej otwartego i wyeksponowanego – w lepiej dostępnej lokalizacji, na przykład w centrum miasta, gdzie cały sprzęt będzie czekał na mieszkańców.
Jak w obecnych planach ma to funkcjonować organizacyjnie? Aby regularnie korzystać ze sprzętu, trzeba będzie zostać członkiem?
To inicjatywa non-profit, oparta na składkach członkowskich, inspirowana inicjatywami typu hacker- i makerspace.
Co do zasady budujemy społeczność ludzi kreatywnych, którzy już coś tworzą albo chcą się czegoś nauczyć. To inicjatywa non-profit, oparta na składkach członkowskich. Z nich chcemy pokrywać bieżącą działalność: wynajem przestrzeni i koszty eksploatacyjne urządzeń, jak choćby materiały do druku czy innych maszyn.
Liczymy też na wsparcie lokalnych firm i instytucji. Często wymieniają sprzęt albo się go pozbywają – mogłyby przekazać go nam, choćby za symboliczną kwotę, albo podzielić się wiedzą, jak z niego korzystać.
W zamian oferujemy bardzo konkretną wartość: całodobową przestrzeń, w której można spokojnie popracować, nie hałasując sąsiadom, i sięgnąć po narzędzia niedostępne w ramach jednego hobby. Ktoś zajmujący się elektroniką skorzysta z druku 3D, a osoba pasjonująca się szydełkowaniem zrobi coś z drewna. Właśnie w takim przenikaniu się dziedzin widzimy ogromny potencjał.
Z Iławy w dzień do San Francisco
Chciałam jeszcze chwilę porozmawiać o Tobie. Pracujesz w Warszawie, głównie zdalnie, w branży kosmicznej. Studia skończyłeś w minionym roku akademickim?
Już dwa lata temu.
Zastanawia mnie, dlaczego wybrałeś właśnie Iławę. Mógłbyś mieszkać w stolicy albo innym dużym ośrodku z bogatą ofertą dla ludzi o rozmaitych pasjach. Z Iławą bywa różnie – młodzi i ambitni często wyjeżdżają, jeśli mają taką możliwość. Skąd u Ciebie ten kierunek?
Iława jest świetnie zlokalizowana i bardzo dobrze skomunikowana z Trójmiastem oraz Warszawą. A kiedy trzeba, jadę na lotnisko i następnego dnia jestem w San Francisco. Z mojej perspektywy miejsce zamieszkania w żaden sposób nie ogranicza możliwości.
Jest też argument, który zabrzmi może trochę cynicznie: w Iławie jest po prostu taniej. W porównaniu do dużych miast ceny mieszkań i ich dostępność wypadają bardzo atrakcyjnie. Zostaje kwestia oferty kulturalnej – i właśnie odpowiedzią na nią są inicjatywy, które tworzę. Ktoś może powiedzieć, że małe miasto nie dorówna pod tym względem metropolii. Nie zgadzam się z tym, bo uważam, że kultura to nie cecha miejsca, lecz nas jako ludzi. Skoro wybieram życie w Iławie, zabieram kulturę ze sobą. Dlatego chcę współtworzyć takie miejsca i zapraszam do tego innych.
Jesteś przykładem Iławianina, który mieszka tu nie z przymusu, ale z wyboru. Od kilku lat w mieście mówi się o tym, że moglibyśmy mieć dobrą ofertę dla osób pracujących zdalnie. Nie mamy twardych statystyk, ilu ich tu jest, ale Twoja historia pokazuje, że coś faktycznie jest na rzeczy.
Chcę pokazać, że się da, i dobrze wykorzystać to okno możliwości. Oczywiście – choć bardzo bym chciał – nie łudzę się, że przez cały czas będę pracował w sektorze kosmicznym bezpośrednio z Iławy. Duże miasta mają ogromną siłę przyciągania, bardzo nas zasysają.
Staram się więc działać trochę w drugą stronę. Póki mogę, angażuję się w te projekty, także po to, by zbudować platformę do przenoszenia ciekawych pomysłów z dużych ośrodków na lokalny grunt. Chcę stworzyć pomost między małym miastem a metropolią i pokazać ścieżkę rozwoju uczniom oraz dorosłym: że można zacząć w Iławie, pojechać na studia do dużego miasta, a potem wrócić i zrobić tutaj naprawdę wiele.
„Uważam, że kultura to nie cecha miejsca, lecz nas jako ludzi. Skoro wybieram życie w Iławie, zabieram kulturę ze sobą.”
Tak wygląda Hackerspace Pomorze - warsztat elektroniczny w Gdańsku. Jeśli tylko znajdą się zainteresowani, to podobne miejsce powstanie w Iławie.
Fot. archiwum Marcina Jasiukowicza.

Gdzie szukać dalszych informacji?
Jeśli nie możesz uczestniczyć w spotkaniu zaplanowanym na nadchodzącą środę, wyraź swoje poparcie dla tej inicjatywy i zostaw dane kontaktowe, wypełniając ankietę: Popieram projekt „Otwarte Pracownie Eksperymentu”.
Możesz też odwiedzić stronę Instytutu, gdzie przeczytasz więcej o planowanych pracowniach: Iława potrzebuje miejsca dla ludzi, którzy chcą więcej.








5Komentarze
Portal infoilawa.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść komentarzy. Wpisy niezwiązane z tematem, wulgarne, obraźliwe lub naruszające prawo będą usuwane. Zapraszamy zainteresowanych do merytorycznej dyskusji na powyższy temat.
To jak tak napomknę, że w Iławie od wielu lat funkcjonuje coś takiego jak Inkubator Technologiczny, jednakże do tej pory nic technologicznego nie wytworzył, a nie sorry "czarną dziurę" wchłaniającą niezłe środki publiczne ;)
BRAVO !!!!!!!
Brawo. Takich mądrych i wykształconych Młodych nam w Iławie trzeba. A nie kiboli po kilku klasach podstawówki, drących się na trybunie.
Oby wypaliło.
Super inicjatywa